Çakma evlilik

 Zaten tum bu bokun icine gomulme hikayesinin acilisi ilk madde ileydi. Siralama dogru olmasa bile sebebin o oldugu dogru. Evet hayatimin icine bizzat kendi kendime sicma sebebim: o herif

2017 nin ilk aylarinda varolanlarla mutlu olmaya dayali dusuncelerimi pekistirip mutlu olamasam bile oyle davranmaya ant icmistim ki en son hangi harfte kaldigini dahi animsamadigim serefsizin adini dahi hatirlayamaz olmustum. Hayatima her zaman oldugu gibi bundan sonra da yeni birileri girecek ya alacagini alacak ya benden bikacak geride mutsuz bir zumrut birakip zerre sikine takmayacakti. Buna o kadar alismistim ki duzgun bir iliskimin olmayacagini hicbir zaman guvenebilecegim birinin karsima cikmayacagini biliyor ve yadirgamiyordum artik.

14 subat 2017

Gereksiz bir adam bergama otogarinda otobus bekliyor. Muthis sikiliyor. Ne yapsa. Aaa bugun sevgililer gunu. Hadi rehberimizdeki bekar kizlara mesaj atalim. Bakalim ilk hangisi donecek.

Telefonunu acip rastgele 10 kiza mesaj gonderiyor "bugun 14 subat. Bir gunlugune sevgili olalim mi?"

Pis pis siritiyor telefona bakip. Bir mesaj geliyor hemen

"E senin sevgilin yok mu zaten?"

Oyle ya facebookta cirkin sevgilisiyle boy boy fotograflari vardi elemanin. Ama ayrilmislardi ve o fotograflarin hepsini gizlemisti.

Silmemisti. Sadece gizlemisti.

Bunun onemi daha sonra anlatilacakti...

"Yoo biz ayrilali cok oldu"

"Iyi o zaman olalim bi gunluk hehe"

Bu sazan zumrut'ten baska kim olabilirdi...

Selim ile hayatimiza surekli baskalari girip ciktikca artik guler gecer olmustuk. Hep ayni seyi diyorduk "en fazla yine yaniliriz" 

Iste ondandi tum bu rahatlik. Hatta su an yazarken dahi ondan bu rahatlik.

kalkip uc bucuk yili uzun uzun anlatacak degilim. Onemli noktalardan soz edip konuyu tamamen kapatma taraftariyim.

Oncelikle annesini daha onceden tanidigimdan boyle bir kadinin oglu kotu olamaz diye dusunmustum. En azindan daha once hayatima girenler gibi beni kullanip atmaz kandirmaz orselemez diye dusunuyordum. Ilk zamanlar gercekten de oyleydi. Nazik dusunceli gelecege dair planlari olan planlarina beni de ortak etmeye calisan konusmayi seven iyi anlastigim biriydi. Cameli ye yanima geldi. Hastalandim hastaneye goturdu basimda bekledi bana corbalar yapti saatlerce uyudum sesini bile cikarmadi. Kullanip atmadi. Benimle operation harun abi ye bile katildi. Pisligimi sinirimi nefretimi hepsini cekti. Kopeklerimi kucakladi. Cameliyi kucakladi. Cameli de onu sevdi. Musa dog basta olmak uzere herkes onu bagrina basti.

Sonrasinda bir aksam musa dog un tayin haberi geldi.

Esasinda bana soyleyemediler. Zorla soylettim. 

Ve 5. Yilim dolmak uzereyken artik cameliden gitmek zorunda oldugumu hissettim.

Birer birer dokulmeye basladik sonra. Musa dog u aglayarak elmali ya yolladim ardindan recep i pamukkale ye...

Cember daraliyordu. Isler boka sariyordu. onu camelide yasatmak zordu. Burada is bulamayabilirdi. Bu kucucuk yere sikisip kalabilir omur boyu beni suclayabilirdi.Sikiliyordum hicbirsey yapamamaktan. Ve artik gelecege yatirim yapmam amirlige giden yolda yeni seyler ogrenmem gerekiyordu. 

"Havuzun krali iken okyanusta hicbirsey olmaya gidiyorum"

Suclamasini istemedim. Suclayacak pozisyona dusecegimi bilmeden. Yine once canandi benim hayatimda.

GItmeye kararim karardi. Onunla da bunu paylasmistim. Kendisinin gitmek istedigi yer datca idi. Yeniden lagima donmek. Asla oraya donmeyecegimi kendisine soyledigimde benimle bir hafta konusmadi.

O bir haftanin sonunda annesi aradi. Ve marmariste evi oldugunu bize verebilecegini arada haftasonlari datcaya gelebilecegimizi soyledi. Ne dusundugumu sordu.

Marmaris olabilirdi. Daha once marmaris e de karsiydim yogun oldugu icin. Ancak elemana kanim isinmisti ve kolay kolay vazgecmek de istemiyordum.

Ercanlar umitler selimler bilmem kimler. Kimler kimler icin degistirmedigim o hayatim o huzurum o kararliligim onun gibi bes para etmedigini bilmedigim biri icin kayboldu gitti...

Bir anda bolge mudurlerinden sendikaya kaymakamlardan bilmem nelere herkes seferber oldu. Elbirligi ile tek tercihim marmaris tapuya atamam yapildi.

26 haziran 2017

Temiz is. Nokta atisi. Elimle masama vuruyorum. Kosarak kaciyorum daireden. Atmnin yaninda sirin yatiyor. Sariliyorum aglayarak sariliyorum. bizimki arkamdan geliyor.

Aylar sonra sevinecegimi dusundugunu ve tepkime cok bozuldugunu soyluyor.

Ucgen parkta oturuyoruz. Hersey yoluna girdi artik. Cok ciddi bakiyor beraber yasanacak gelecegimize. Asla sorun olmayacak asla ayrilmayacagiz hep beraberiz soyle boyle.

Ben nikaha karsiyim imzaya karsiyim. Ozellikle tapuda gecen yillardan sonra sanki okudum.yazip imzalarmis gibi bir mal satin alirmis gibi torenlerle akitlerle yemin etmek soz vermek cok anlamsiz ve kucuk dusurucu geliyor. 

Ama resmi birsey dusunmesek de bu kadar tasinma birlikte yasama vs kararlari alirken nezaketen de olsa bir teklif etmesi gerekmez mi?

Etmedi.

O gun ucgen parkta kedilerle kopeklerle dostlarla olan anilarimi bir kenara koyup onlari gormezden gelerek en buyuk saygisizligi yapiyorum.

Diz cokup ona evlenme teklifi etmeye calisiyorum.

Yuzundeki korku... yuzundeki dehset... yuzundeki anlamsiz ben anneme ne derim ifadesi...

Yerden kaldiriyor beni. Delirmis gibi. Cok korkuyor. Herkes saskin. Gulay bile. 

Anahtari suratina carpip ise geri donuyorum. Eve gidip siselerce raki iciyor. Sonra da diyor ki bu benim gorevim. Birak ben edeyim...

Etmiyor.

Etmedi. 

Cunku o gotu bulamadi. O sorumlulugu alamadi. Hemen gidip evleniriz derim diye korktu. Annesiyle igrenc iliskisinin ortaya cikma ihtimalinden korktu. Cunku ben o zaman hicbirsey bilmiyordum.

bir gun bakiyorum ki facebook hesabinda eski sevgilisinin fotograflari duruyor. Gizlenmis. Bir gun tekrar acarim umuduyla sanirim. Sarmas dolas opucuklu fotograflar. Once unuttugunu iddia ediyor. Sonrasinda ben onu cok seviyordum diye aglamaya basliyor. Telefon numarasini hala ezbere biliyor benimkini bilemezken ve en son "onlar benim hatiralarim elbet saklayacagim" ile olayi kapatiyor.

Sonrasinda amma da kotuymus zevkin dedigimde "sen benim ciktigim kizlari gorseydin intihar ederdin"

Hicbirsey soylemedigimde "benim icin guzelsin"

Senin icin? Yani normalde cirkin miyim?

"Ben sevgililerimde guzellik aramam"

Tesekkur ederim cirkin oldugum halde benimle oldugun icin.

Yillarca cirkinligimi unutmak icin yapmadigim sey kalmadi. Taaa 2014 te ozguvenim yerine gelmisti. Evet cirkin olabilirim ama boyle mutluyum diyordum. 

O kadar cok soyledi ki zar zor ciktigim kulelerin hepsi yerle bir oldu.

Basladigim yerdeydim artik.

Kendimi oldurmeye calisiyorum. Cunku yapabilecegim hicbirsey yok. Tayinden vazgecsem herkese ayip olacak. Rezillik resmen. 

Kontes engelliyor beni. Bagiriyor.

Susuyorum.

O Bagiriyor avaz avaz.

Ben agliyorum. Sinirimden.

O vakitler 34 yasinda olan herif hala okuyor. Mezun olmasi icin staj yapmasi lazim. Biraz benim yanimda kalip sonra bandirmaya gidiyor staja. Gidis o gidis...

15 agustos 2017

Atama olurum geleli bir ayi gecti. Ilisigimi kesemiyorum cunku müstakbel eşim stajda ve gelmiyor. Agustos 20 de evi bosaltacagim diye catlakla konusmusum. Ama ortada ne bir nakliyeci var ne baska birsey. Pasam ise ortada yok. Aramiyor bile. Ciddiyim. Asla aramiyor. Sicmaya gidip bir mesaj bile atmiyor. (Sonradan ogrendim yillar sonra. calisma arkadasi ile fingirdiyormus.)

INsanlar soruyor ne zaman gidecegim marmarise. Gulayla birbirimize bakiyoruz. Cunku bilmiyoruz. Cunku o yok.

Ne olacaksa olsun diyorum. 15 agustosta ilisigimi kesiyorum.

O bes gun cameliden nasil ayrildim partinda anlatilacak.

gelmiyor. Gelecegim diyor ama gelmiyor. Evi bosalttim sayilir. Esyalari topladim verilecekleri ayarladim vs.

Bir aksam kapida beliriyor. Hayret. Hakikaten beklemiyorum.

Beni aramayarak zamanini harcadigi antika ocak gocmus. Beter olsun. Sukurler olsun rabbime diyorum.

21 agustos 2017

Marmariste ilk sabahimiz. Yerlesmek cok zor. Oluyorum resmen. Kontes bir yandan hastalik bir yandan les gibi sicak bir yandan..

 Ya ben soguk.memleket kadiniyim. Ne yapacagim bu marmariste kimbilir. Surekli klima aciyorum. Sicak carpiyor surekli yatiyorum klimanin altina. Aaaaayyyy...

datcadan motorunu getiriyor. Biraz iyi geliyor serinlik. Surekli geziyoruz. Kol gibi para harciyoruz. Yedigimiz onumuzde yemedigimiz arkamizda. Subattan beridir de beloc kullaniyorum. Oluyor muyum sana 100 kilo.

5 Eylul 2017

Marmaris tapuda ise basliyorum. o calismadigi icin tasinma vs masraf cok olunca kredi ustune kredi cekmeye basladim. Cektigim tum krediyi de kendimize harcadim. Hatta elemana takim elbise bile aldim. Alacagim tabi. O benim ailem artik. O oyle gormese de ben oyle goruyorum.

Lakin babaannesinin bi arsasi satiliyor. Ona da biraz para veriyorlar. 

Ama o paranin hepsini annesine veriyor.

Onun hakkiymis.

Hayat musterek mi sizce?

Ilk okkali dayagimi o gun yiyorum. Sirf karsi ciktim diye.

31 ekim 2017

Sinus tasikardime sebep mide rahatsizligi olma ihtimaline karsin endoskopiye giriyorum. Bildiginiz ameliyat gibi uyutuyorlar. Teshis: strese bagli gastrit. Tekrar psikiyatrist. Somatik depresyon diyorlar. Basima gelen hicbirsey sikimde olmadigindan bedenimden patliyor. Dinlenme esnasinda Nabiz 140 civari. Ayrica panik atagim hortluyor. Bir hafta raporluyum.

Ikinci dayagi o gun yiyorum. Hesabinda biraktigi fotografin sahibi eski sevgilisine kufrettim diye.

Ve cok seviyormus. Agliyor anlatirken.

Benim telefonumu ezbere biliyor musun hala?

1 Kasim 2017

Gastroskopinin hemen ertesi gunu. kosarak datcaya gidiyor.

Datca belediyesine isci olarak girecek.

Bakin biz marmariste oturuyoruz. Ben marmariste calisiyorum! 

Yapma diyorum. Yapma etme. Illa gidecegim diye tutturuyor. Daha once kandirildigimi anliyorum nihayet. Sozde marmaris idi. Ana ogul konustular beni mukemmel kandirdilar. Ben de yedim. Salagim ben!

"Her gun gidip gelecegim" diyor.

"Oyle olmaz o is ilerde yorgunum diyeceksin gelmeyeceksin bir gun olacak iki uc..."

"Hayir sana yemin ediyorum.her gun gidip gelecegim"

70 km yol aq kolay mi her gun git gel. Bu sefer bunu yemiyorum ama mecbur kabul ediyorum. Cunku benim ne hissettigimin onun icin hicbir onemi yok. 

Oysa ki ben buraya onun icin gelmistim. Ancak isyerinde hic mutlu degilim. Herkes bana ukala diyor herkes benden nefret ediyor. Oysa ki ukala olacak son insan benimdir sanirim.

Bir sure bes kurus maas alamiyor. Hala kredideyiz. Oluyorum borctan. Onun umuru bile degil. Ben marmarise elimdeki kredileri baya dusurup gelmistim. Hersey iyice bok oldu.

Para durumu kesatlastikca is iliskileri duzelmeye hatta mukemmellesmeye basladi. Kimsenin bana bulasmadigi ama kopek gibi calistigim iki yil gecirdim. Arada tatsizliklar tabi ki oldu olmadi diyemem. Ama genel anlamda ilmi siyasetine kadar orda ogrendim ben. Neydi cozum? Def-i bela...

Bu esnada bizimki hic haber vermeden datcada kalmaya baslamisti. Bir gun iki gun uc gun... o orospu kaynana ki ona baska bolumde deginecegiz oglu olmadan yapamiyordu. Dusunun 40ina merdiven dayamis adam anneciginin gotunun dibinden ayrilamiyor 40 yil bildigini okurken nedense evlenince ailesini kiymetli goruyordu. Bunun aslinda boyle olmadigini daha sonra ogrenecektim. Kaynana bolumunde...

Ocak 2019

Yuksek lisansin tezlisine basvurup aldigim dersleri saydirip mezun olup doktoraya devam etmek istiyorum. Bu is yapilmaz artik. Sikildim ben. 

Muglaya sinava gitmek istiyorum. bu diyor ben de gelecegim ben de girecegim. O zamana kadar aklinda hic boyle seyler yok. Ben soyleyince giresi tutuyor. 

Ona kalirsa yalniz kalmami istemiyormus kiskaniyormus orda erkekler bakarmis. Hadi ordan. Sen cirkinin neyini kiskanacaksin?

Gidiyoruz benim olmuyor onun oluyor. Ve kayita beraber gideriz diye plan yaptigim bir gun ogreniyorum ki coktan tek basina gitmeye and icmis.

Ulan hani beni yalniz birakmamak icindi? Beni niye goturmedin?

Sen yorulma diye...

Hahahahhaha. Cok komiksin yaaa.

Bir daha beni asla okula goturmedi. Kendi okulumun yabancisi oldum.

Datcada kalma bahanelerine bir yenisi daha eklendi. Ders calisiyorum.

Evde oldugu gunler ise yuzume bile bakmazdi. Ders calisiyordu.

Laptopumu aldi goturdu. Ekran kartini yakti.

Cunku ders calisiyordu.

Herseye ortak oldu. Ama aslinda hicbirseye ortak olmadi.

Derdime olmadi mutsuzluguma olmadi. Bana nasilsin diye sormadigi gunler oldu. 

Benimle ilgilenmemek icin beni sevmemek icin bir bahanesi daha oldu.

14 subat 2019

Bugun ikinci yil donumumuz. Soyle bir baktim da iki yilda ne cok sey olmus. Yine de seviyorum onu. O benim esim nasil sevmem. Saat 7. Herhalde birazdan gelir datcadan. Birseyler yapariz. Hazirlandim aylar sonra makyaj bile yaptim. Her gun birbirinin ayni bari bugun ozel olsun.

Saat 8 oldu. Henuz gelmedi. Telefonu da kapali. Acaba basina birsey mi geldi kaza falan mi oldu? Muhakkak gelirdi simdiye. Allah allah dur bir daha arayayim.

Saat 9. Az once aradi. Tam yola cikacakken ninesi arayip tavuklarim oluyor demis. Veteriner falan cagirmislar. Basinda bekliyormus. Hastalik varmis. Mutlaka gelecekmis ama ne zaman cikabilirmis bilmiyormus. Sarji da bitmis.

Saat 10 makyajimi cikardim ustumu degistirdim. Kahve yaptim. Konu kahve degil ben bir hata yaptim. Ama nerde yaptim.

Saat 11 salondaki cekyata uzandim. O kadar uzgunum ki televizyonu bile acmadim. Yatarken isik olsun diye acarim normalde. Ama acmadim. Mutsuzum. Beni oncelik dahi yapmayan bu adama mahkum oldugum icin cok mutsuzum.

Saat 12. Geldi. Kapiyi acip cekyata geri dondum. Birseyler anlatiyor ama dinlemiyorum. Hicbirsey yildonumumuzden daha onemli olmamaliydi. Hicbirsey beni tek basima birakip baska seylere oncelik verecek kadar onemli kilinmamaliydi. Ninesi tek basina degildi. Iki kizi bir oglu kocasi diger torunu herkes ordaydi. Komsulari vardi. Herkes yardimci olabilirdi.

Ama ben tek basimaydim. Omrumun en kotu iki yilini degerlendirirken tek basimaydim.

Mesaj atmis bana yildonumumuzu zehir ettin diye. Sadece guluyorum.

Sadece guluyorum...

Artik  haftada iki gun yanimda kalip gerisini datcada geciriyordu. Geldiginde de hep evde oturuyorduk. Beni heveslendirip hazirlanmama vesile olup sonra ben cikmayacagim dedigi cok gun olmustur. Sokaklarda beni aglattigi cok olmustur. Sokaklarda beni birakip eve gittigi cok olmustur. Evden gitmeye kalktigi beni polis zoruyla evden attiracagini soyledigi cok olmustur.

Bir dusunsenize mali mulku satmisim elin marmarisine gelmisim. Maasimdan artik.kalan hicbirsey yok ve onun eve bakmasina dusmusum. Kucagimda kontes kalacak hicbir yerim yok. Kiraya cikamam hicbirsey yapamam. Ana baba zaten sagolsun onlara hic girmek dahi istemiyorum. Her zamanki gibi beni ortada biraktilar. o beni dovdugunde bile onu savundular. Tipki rahmetlinin olayinda oldugu gibi...

Neyse iste. Bir fare deligi yok ki dalayim. Hadi kendimi gectim. Kontesi ne yaparim?

Lanet ettim kendime. Durduk yere biraktigim huzuruma. Allah cezami vermisti iste.

Sonra çetin girdi hayatimiza. Yani yeni ismiyle askim. Kucucuktu o zamanlar. Kontes ona annelik yapti emzirdi buyuttu. O ara gereksiz adamı bosvermeye karar verdim.

Isterse hic gelmesin. Istemiyordum onu artik. Gelirse ekime diyordum. O da gelmiyordu zaten.

Oyle yasiyordum. Bir gun herseyin degisecegini umuyordum. Datcadaki evi satacagimi borclari kapatacagimi marmariste ufak bir yer alacagimi ve arkama bakmayacagimi...

Derken hersey tepetaklak oldu

6 Agustos 2019

Istifa ettim.

Boyle bir mutluluk.yoktu.

o gun cikip geldi. Beni asla yalniz birakmayacagini kararimda arkamda oldugunu soyledi. Donme dedi.

Baska is aramaya basladim. Araya bayram tatili girdi. Istanbula gittim. Hic umudum yoktu ama tum oyunculuk yetenegimi kullanarak borcun yarisini kapattirmayi basardim.anneme.

Kalan icin bir yol gerekiyordu. O da calismak. 

Simdi burda sacma sapan bir duruma donustu hersey. Evde asiri sikiliyordum. Herseyden bikmistim. Kontes ve cetin olmasa napardim bilmiyordum. Is ariyordum. Netten basvurulari birakip sokaklarda gezip de aradim. Satistan anlamazdim insanlari sevmezdim yemek vs beceremezdim emlakcilik yapip kimseyi kandiramazdim. Otelcilik yapardim hem de kralini. Ama is rutine binince biliyordum.ki bir sabah kalkip yeter aq ben ise gitmiyorum.diyecektim.

Ozunde ben memnun edilmesi zor bir insanim. Distan cok.memnun gibi gorunsem.de her.zaman olaylarin kotu ya da eksik yanini bulur kendi kendime sinirlenirim. Bazen o kadar sinirlenirim ki ya birine saldirmam ya da kalem kirmam gerekir. Birinin kalemi kirildigindaysa o is tamamen biter. Ve kirdigim.kalemlerin sayisini asla hafizamda tutmam.

Her isi yapamazdim. Gencler gibi koliler kasalar tasiyamazdim. Eskiden olsa yapardim gocunmazdim ama artik omzum boynum tasikardim herseyim ayni anda basliyordu.

Ve bu esnada onda tik yoktu.

Bana asla is bulmaya kalkmadi. Bir ara noterden soz etti ama israrci olmadi. Cunku umurunda degildim ve notere karsi mahcup olmaktan korkuyordu.

O ustelemeyince ben hic ustelemedim. En sonunda da baklayi agzindan cikardi zaten. 

Tapuya geri donmemi istiyordu.

Cunku annesi oyle istiyordu. 

Cunku benim borclarimi da mi odeyecekti!

Hani beraber cektigimiz krediler beraber harcadigimiz paralar beraber gezdigimiz beraber kaldigimiz zamanlar...

Yaparken beraberdi ama gotte patlarken zumrut tek basinaydi.

Simdi BORCLARIMI da mi odeyecekti?!

Tabi odemesin...

Annemin odediginin disindakileri odemek icin is ariyordum zaten. Ama kimse anlamiyordu. Herhalde kaynanaya gore ben onunla parasi icin birlikteydim. Tabi.

Sonralari ogrendim ki benim oz anne ve babam da bu isin icindeymis. 

Yaziklar olsun.

marmaris tapu istifami kabul etmedi. Bolge muduru falan geldi neyse oralari marmaris tapu bolumunde ogrenirsiniz.

Ben izin rapor derken bir sabah kendimi dairede buldum.

NE yaptigimi bilmiyordum. Ama kimseden hayir olmadigini artik iyi biliyordum. Fakat bazi durumlar o kadar degismisti ki istifa etmemem karsiliginda agzima calinan bali yutmak zorundaydim.

5 Eylul 2019 

Bu imdat cigligi idi. Bu yasama tutunmayi ogrenmem icin giderek kuculttugum hedeflerimin yok olusu ve artik anlami kalmayan ozgurlugumun bitisi demekti.

Aksam 7 de topladigim cantamla otogara giderken kontes ve cetini sadece Allaha emanet etmistim.

Bu birine gore kacisti. Birine gore ozgurluk. Birine gore beni almaya gelmeyecek kadar bos gordugu bir olay. Ustelik yine isi bahane edip yalan soyleyerek.

O gece ben buyudugum evde uyudum. Yillar sonra. Tozun icinde. Mikrobun icinde.

Tipki yillar once oldugu gibi.

6 Eylul 2019

Merhaba datca tapu.

Merhaba buyudugum topraklar. 

Merhaba hakkimda cikan soylentilerden dolayi bana onyargiyla yaklasan insanlar

Merhaba toz kondurmadığımın gercek yuzu.

Merhaba... sana da merhaba gunes.

Burasi guzel gibi. Oturmus gibi. Gerci belli olmaz. Marmaris de oturmustu. Bir gorevde yukselmeye bakti. Hersey bana kaldi.

Ogle yemegi. benimki geldi beraber yemek yedik. Daireye dondum. Bayanlar gelmek uzere erkekler cuma namazinda.

Telefon caliyor ama tuhaf bir melodi. Bu ne aq deyip cantama bakiyorum. herifin telefonu cantamda kalmis. 

Karsi masamda mudur yardimcisi yaninda da hizmetli.

Ekrana bakiyorum mal mal...

"Mine ariyor"

Mine...

(Coming soon)