Aslinda ikisinin de karsiya gecmek icin onemli bir niyeti yokmus.
Kara keci hayati boyunca ezildiginden sadece bir kez karsiya gecip keci oldugunu ispatlamak isterken
Cakma sarisin ak keci sadece gectigi koprulerin skorunu tutarmis. Tek istedigi daha cok kopru gecmek sayiyi daha da arttirmakmis.
Lakin kibirden ikisi de onunu goremezken tam ortada bulustuklarinda korkudan tam ortada kalakalmis kibritci kiz i gormusler.
"Yeter" demis kibritci kiz yazara. "Anlatma benim hikayemi daha fazla sunlara"
"Haklisin" demis yazar. "Keci masalinda kibritci kiz in ne isi var"
Umut dagitmaz ki kibritci kiz. Aglatir. O son caktigi kibritte anneannesinin onu kucaklayip goturdugunu her hatirladikca aglatir. Ya terliklerini calan cocugun kahkahasini?
"Nereye sigindin kibritci kiz? Burasi cok mu sicak? Esas burasi soguk. Senin masalinda ac da olsan evde seni bekleyen sevgi dolu bir annecigin vardi. Burada kim var?"
"O bir masal. Gercekte annem beni hic istemedi. Babam yoktu zaten. Bir ailem olsun hic istemedim ondan. Simdi kecileri sevmeye calisiyorum. Ama burada kaldim. Inemiyorum asagi.."
Kara keci sevgi gosterirmis gibi bakti kibritci kiz a. Tam patisiyle dokunacakken kopruyu salladi. Kibritci kiz dengesini kaybetti. Dusmek uzereydi. Ciglik cigliga bagirdi.
Ak keci sacindan yakaladi kizi. Yukari cekti.
Meeleyerek yuzunu yaladi kizin. Kiz ona sarildi.
Kara keci icerledi bu duruma. Ak keci de ona kinlendi. Toslasmaya basladilar. Kopru cok sallandi. Kiz dusmek uzereydi ve kecilerin umurunda degildi. Sadece ego hirs ve kibir hakimdi hareketlerine ikisinin de.
Kara keci ak kecinin kendine ait birseyi aldigini dusunuyor ak keci ise kara keciyi kopruden atarsa kizin onu daha cok sevecegine inaniyordu.
Isin garibi ikisi de kizi dusunmuyordu.
Sadece kendileriydi. Sadece kendileri...
Ak kecinin arkadaslari onun yola ciktigi tarafta toplanmis bagirisiyorlardi. Ozellikle disi kecilerin sesine ak keci daha fazla tepkisiz kalamadi. Kosarak geldigi yone dondu.
Kara kecinin ise cagirani annesi idi. Kara keci bin yasina da gelse bir ana kuzusuydu. O da kosarak geldigi yone annesine gitti.
Iki inatci kecinin de aslinda karsiya gecme niyeti yoktu.
Onceliklerine kosarken o kadar salladilar ki kopruyu kibritci kiz asagi dustu.
Hicbir canlinin sag kalamayacagi bir ucurumdu asagisi. Sivri kayalar ile doluydu.
Oyle bir haykirdi ki olmeden once, dunyadaki tum mahluklar o haykirisi duyup kendilerinden utandilar.
Kibritci kiz tam da en cok yasamak istedigi anda bin parcaya bolunerek öldü.
Ak keci ve kara keci ise mutlulukla hayatlarina devam ettiler. Kibritci kiza ne oldugunu hicbir zaman sorgulamadilar.
Onun varligini dahi unuttular...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Anlat