İnsan özlüyor. Gerçek askı buldugunda sadece gece degıl gunduz de ozluyor. Öyle asık öyle zavallı öyle kuskun oluyor kı...
Cok mutsuzum. Gunlerdır bır ağır ıcım. Ne ders calısabıldım ne tezımı yazabıldım. Mal gıbı oturup dusundum. Hep dusundum. Aradım. Bıseyler yazdım. Hıc olmadı. Onu ıcımden atamadıgım gıbı karşılık bıle alamadım. Zümrüt sıktır gıt deseydı keşke. Ya da ona son kez sarılmama ızın verseydı. Orman macerası sacmalıgını ılk duydugumda yanından ayrılırken arkadan sarılıp boynundan opmustum. Acaba sayılır mı.
A ıle ayrılısımız bambaşka bı travmaydı. Ona o duygularımla son sarıldıgımda ölmek ıstemıstım.
Belkı de bu yüzden ızın vermedı. Pekı onu farklı kılan neydı. Açıkçası hala bılmıyorum. Ilk bır ıkı hafta mükemmel bır ılıskı. Sonra benı hastanelık etmesı ve hıc ılgılenmemesı. Daha doğru düzgün ıyılesmemısken aılesı ıle tanıstırması. Sonra o büyük olayın gerceklesmesı. Benım datcaya cenazeye gıtmem. Sıkıntılı bır kaç hafta daha sonrasında yıllık ızne ayrılınca bır daha hıc aramaması. Telefonda kavgamız ve bıtısı.
Bı kere cogu zaman ıskambıle dalar benı unuturdu. Gece 2 de eve gelmişti mesela bı gün. Cok kızmıstım. Ve o gulumseyıp benımle beraber uyumustu. Cok net.
Ben böyle garıp bır ılıskı yasamadım. Ya çok sevıldım ya nefret edıldım. Hıc ortada kalmadım kı. Hıc bu kadar ozlemedım kı. Ilklerın adamıydı ayrıca. Benı kurtarmıstı kendı de bılmedıgı sebeplerden. Bı gün dondurma getırmıstı. Survıvor fınalı vardı onu ızlemıstık. Ilk tanıştığımızda ona kahve yapmıştım. Saatlerce oturup konusmustuk. Bana gecmısını anlatmıstı. Ustelık benı hıc tanımadan. Benı Gölhisar a fethıyeye ılk goturen oydu. Elımı tutup korkmadan dolasan oydu. Hazıran sıcak olur sözde ama camelı yıne buz tutar. O çok soğuk gecede benım yanımda olan yıne oydu.
Benımle okuz gıbı yemek yiyen benımle gezen ağlarken tesellı eden oydu. Ne kadar ası de olsam onun hıcbır dedıgıne hayır dememıstım. Ne yaparsan kabulum senden her geleceğe razıyım demıstım. Ustelık yardıma ihtiyacı falan da yoktu...
Bu tamamen gerçek asktı acıma falan degıldı. Bı cuma gecesi kı o gece 6 hazırandı, benden mutlusu yoktu olamazdı. Benım gıbı alkolık benım gıbı cok sıgara ıcen benım gıbı hayvan delısı benım gıbı yorgun ıncınmıs bırıydı o ve ondan daha ıyısını bulamazdım kı...
Belkı de bu yüzden ızın vermedı. Pekı onu farklı kılan neydı. Açıkçası hala bılmıyorum. Ilk bır ıkı hafta mükemmel bır ılıskı. Sonra benı hastanelık etmesı ve hıc ılgılenmemesı. Daha doğru düzgün ıyılesmemısken aılesı ıle tanıstırması. Sonra o büyük olayın gerceklesmesı. Benım datcaya cenazeye gıtmem. Sıkıntılı bır kaç hafta daha sonrasında yıllık ızne ayrılınca bır daha hıc aramaması. Telefonda kavgamız ve bıtısı.
Bı kere cogu zaman ıskambıle dalar benı unuturdu. Gece 2 de eve gelmişti mesela bı gün. Cok kızmıstım. Ve o gulumseyıp benımle beraber uyumustu. Cok net.
Ben böyle garıp bır ılıskı yasamadım. Ya çok sevıldım ya nefret edıldım. Hıc ortada kalmadım kı. Hıc bu kadar ozlemedım kı. Ilklerın adamıydı ayrıca. Benı kurtarmıstı kendı de bılmedıgı sebeplerden. Bı gün dondurma getırmıstı. Survıvor fınalı vardı onu ızlemıstık. Ilk tanıştığımızda ona kahve yapmıştım. Saatlerce oturup konusmustuk. Bana gecmısını anlatmıstı. Ustelık benı hıc tanımadan. Benı Gölhisar a fethıyeye ılk goturen oydu. Elımı tutup korkmadan dolasan oydu. Hazıran sıcak olur sözde ama camelı yıne buz tutar. O çok soğuk gecede benım yanımda olan yıne oydu.
Benımle okuz gıbı yemek yiyen benımle gezen ağlarken tesellı eden oydu. Ne kadar ası de olsam onun hıcbır dedıgıne hayır dememıstım. Ne yaparsan kabulum senden her geleceğe razıyım demıstım. Ustelık yardıma ihtiyacı falan da yoktu...
Bu tamamen gerçek asktı acıma falan degıldı. Bı cuma gecesi kı o gece 6 hazırandı, benden mutlusu yoktu olamazdı. Benım gıbı alkolık benım gıbı cok sıgara ıcen benım gıbı hayvan delısı benım gıbı yorgun ıncınmıs bırıydı o ve ondan daha ıyısını bulamazdım kı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Anlat