15 Kasım 2014 Cumartesi

tek ağaç ve denizli yolu

Kızım. 
Ben geldim. Evet annen. 
Yattığın yeri bulamayacak kadar değişmis buralar. Eda nın kim olduğunu bilmiyorum. Bir kez rüyama girmişti. Ve şimdi senin yattığın yerin üstünde eda apartmanı diye bir bina var. Ne zaman diktiler bunu buraya? Ve rüyamdaki eda gerçekten o mu acaba?
 Her neyse kızım bir tanem. Ne diyordum? Evet ben geldim. Yollar uzun ama bitiyor işte. Karşındayım bir kez daha. Yemyeşil olmuş her yer. Ne tuhaf. Seni buraya ellerimle gömdügumde çapalanmış bir tarla idi. Şimdi sen varsın ve o ağaca kadar yeşil etraf. Bana nispet değil mi? 

Gülme kızım ne olur bana. Ben ki bu yaşımda feleğin çemberini defalarca dondurmusum. Anlattım sana, roman oldu sıkıldın biliyorsun. Tekrar aynı cümleleri sarfedecek değilim. Acı akıyor gözyaşı yerine kan yerine ter yerine. Tamam tamam. ağlamıyorum. Gözüme kotekli nın dumanı kaçtı. 
İnsan hep güzel hatıraları hatırlamak istiyor. Oysa ben bu caddede bu sokakta tam burada durduğumda gözümün önüne artık iyi şeyler gelmiyor. İnsan tuhaf olur uzun zaman görmediği yeri görünce değil mi kızım? çünkü anılar her yerdedir zumrut her yerdedir.
 Siyah poları ile gezer fakir aç öğrenci zumrut. Çeşmenin önünden geçer ve 21 eylül u görür. Ne anlam ifade ediyor ki der. ağlar hep neden dünyaya geldim diye...
 Kolunda amele sevgilisi ile yenikoye yürür dershane çocuğu zumrut. umudu hayalleri vardır. 
Çocuğunu gomer zumrut. Tek başına gecenin karanlığında. Ve hep savaşır zumrut insanlarla mekanlarla. 

Bak kızım yine ben ben değilim. O gün uydu ve duygu var diye anlatamadım sana olanları. Ayağımda yine yeşil ayakkabılar. Bak bu sefer topuklu değil. Her yer yeşil ayakkabılar çimenler sen bile. Ben artık ne yeşilim ne de siyah. rengim bile yok. Yok. Çok gezdim kendimi aradım durdum. Buldum sandım o an kaybettim. Bana şu an senin karşında olmak o kadar utanç verici geliyor ki. Çok günaha girdim çünkü. Ama hayat benden alacaklarını almıştı zaten. Böyle avunuyorum.
 Ve biliyor musun kızım. Benim içimde gerçekten sevgi denen o şeyden yok. Ben kötü bir insanım. Yaşadıklarımın anlamı bu olmalı. Hayat bir sınav ve ben çoktan kaldım...
 Kızım. Biliyorum rahat değilsin yattığın yerde. O yüzden yanına başka çocuklarımı gönderdim. Onlar seni bulacaktır. Birbirinize iyi bakın. Arada rüyama gelin. beni merak etme. İyi olmak için yaşıyorum ben. Yaşayacağım.

 Kocaman bir nefes alıyorum son kez senin baş ucundan. Burası benim cennetim. Şu an diğer mekanların ve hatta zamanın önemi yok. Sadece seninleyim. Bir gün biliyorum senin yanına geleceğim. O zaman sen ben ve kardeşlerin çok mutlu olacağız. Kendine iyi bak kızım. Ne olur.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Anlat