İş olmadı
iş bitti.
Yüzümde yaralar var kendi açtığım.
Ve boş icki şişeleri her odada.
Oysa ben uzattım seni sevmeyi içimde.
vadesi dolmadan sana sakladım.
Yoksa çoktan atmıştım kendimi başka kollara.
atmadım.
Attım sanma.
Gözlerimi her açtığımda sen varsın.
kapattığımda zaten karşımdasın.
çıkmazın içine girdiğimde
hep kendimi özlerdim.
Şimdi çıkmazın adı yine sensin.
rengimiz kırmızı değil de belki,
sarı ve mor olabilir.
Sen bende erkeğin sert sevdasını
ben sende kadının naif terk edişlerini sevdim.
Açık bir mavi olup herkese aşkın aslında var olduğunu anlatabilirdik
ama kahverengi olduk.
bok rengi bok!
Yıl 1999.
Daha 13 yaşındayım.
14 yıl sevdim onu ben.
Önce kendini
sonra hayalimde yarattığım kadını.
Sonra bir de baktım ki
elimde sadece hayallerim kalmış.
İçimdeki kadın
içimdeki aşk
üstüne bir kılıf çekmiş kisvelere saklanmış.
Aslında öyle biri yokmuş.
Ben varmışım
ve ben bir kadını 14 yıl içimde sevecek kadar büyükmüşüm.
İçimdeki kadın.
Ve içimdeki sen.
1 yıl gecmiş çok mu?
Ben seni içimde sevmeye devam ediyorum.
1 asır geçse ne farkeder.
Ama 14 yıl ama1 asır.
Sonunda senin de varolmadığını anlayacaksam
neden olmasın?
Ben bir erkeğim unutma.
acımı öfkemle
öfkemi rakıyla bastırırım.
Ve gün gelir
seni de unuturum.
silik bir isimden başka birşey olmazsın.
Hani aşk hani sevgi?
Sen benim ilk gerçeğim.
Bir gün geri dönersen ananı sikerim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Anlat