belli tarihler vardır. o tarihlerde hep kötü şeyler olur. bir burukluk içinde geçer. misal 2 mart, misal 30 ağustos. bu gibi bazı günlerde üstüste kötü olaylar yaşamışımdır. ve ben çoğu zaman bunun lanetine inanırım. ne olduğunu defalarca yazdım artık aynı konulardan sıkıldım.
7 mart da bunlardan biridir. ben her 7 mart oturur saatlerce düşünürüm. sadece o olayı değil o olayın yankılarını, içimde patlayan garip volkanımsı varlıkları, olaydan önceki senelerde o gün neler olduğunu ve neler olabileceğini... bazen gülerim bazen de oturur ağlarım. ben çok kötü ağlarım, katılırım ağlarken bilen bilir.
oysa dün gece 12'den sonra, yani 7'si girdiğinde, farklı olarak, yıldızlara bakıp "bu günün tarihini bir yere yazacağım" dedim.
çünkü ben dün gece 20 seneye yakındır beklediğim bir boyuta geçtim. hiç de zor değilmiş aslında. sadece birinin bana yardım etmesi gerekiyormuş. tek başıma başaramamam normalmiş.
ben dün gece çok şaşırdım, çok şaşırttım. düşünmedim. düşünmemeyi öğrendim.
sahnedeyken bile öyle çok şey geçiyor ki kafamdan. bin türlü nane. saçmasapan kurcalanmalık artıklar. atamıyordum her an. dün attım işte. birden.
uzaktan gelen köpek havlamaları ürkütmedi değil. ama onu bile düşünemedim bir an.
hiçbirşey yoktu aklımda..
sonra dedi ki tuba "bugün 7 mart"
şaşırdım yine. umursamadım. "ne yapayım" dedim. aklıma bile gelmemişti.
ve üstüne üstlük bugün güzel bir şey olmuştu.
iki gram bir şey vardı. bir iki küçük kafamı kurcalayan salak zerre. hepsi uçtu gitti. murat başardı bunu.
dünkü olay benim senelerdir duyup da imrendiğim bir olaydı. sonunda bunu başardım. şimdi başarmam gereken bir şey daha var. onu da başarmışım kabul ediyorum.
çünkü ben buraya kadar bile gelemezdim. zorlanmadan, zorlamadan.
murat yanımdayken gözümü en çok korkutan manevi olayları bile atlatmışım sayıyorum. atlatacağım.
tabi o da beni bırakıp gitmezse...
iki saat sonraki ekleme:
"btti sanırsın. atlattım kaderi dersin, ama son anda...."
siren gider.
hayat biter.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Anlat