o gün işte

adama demiştim kargoyu “eve teslim yollama, pttden alırım ben” diye. herif gitmiş inadına eve teslim yollamış. doğal olarak kargocu amca sabahın köründe kapıya dayandı. ve eve gelen herkesin yaşadığı “oha zil çalmıyor sanırım” duygusuna kapıldı. ve başladı yine diğerleri gibi babamın odasının camını yumruklamaya. gözlerimi zar zor açtım ayağa kalkıp aşağı inmeye çalışana dek amca çoktan gitmişti. üstelik sokak kapısını da açık bırakmıştı.
“kapısız ahırdan çıkmış” diye söylenerek yatağıma döndüm. kargomu akşamüstü gidip ptt’den pekala da alabilirdim. o yüzden şimdi uyuyabilirdim.
saat 1 civarı kalktım. tanımadığım bir numara aramıştı. kargocudur dedim, hazırlandım ptt’ye gittim. migros’tan arkadaşım oktay orda çalışıyormuş lafladık biraz. kadın “kargonuz yok gelmedi” dedi.
nasıl yani?
“e peki sabah kapıyı yumruklayan kimdi” diye de soramazdım elbet:))
bi anda göçüverdi moralim. napıcaktım şimdi… hah! en iisi orange cafe’ye gidip netten kargo takibine bakmaktı. iyi de kargo kodunu bilmiyordum ona bakmam için sahibinden.com hesabıma girmem lazımdı ve onun şifresi de aklımda değildi…
bi masaya oturup kara kara düşünmeye başlamıştım ki- aklıma sabah arayan telefon numarası geldi!!! son kontörümle hemen çevirdim noyu.
“ben sizi sabah çok aradım yoktunuz” dedi amca.
“heee çalışıyorum da ben evde yoktum” dedim.
“şimdi bıraktım daha yeni geldim ofise. gelin alın” dedi. çabucak bi tost siparişi verip ptt’ye koştum tekrar. amcaya özellikle şubeden alım şeklinde gönderilmesini istediğimi ancak karşı tarafın hatalı gönderdiğini söyledim.
“valla size çok ayıp oldu beyefendi. evde olmuyorum ben…”
nazik olmaya çalışıyordum ama adam nedense pis pis suratıma bakıyordu. evrakları imzalayıp parasını teslim ettikten sonra “bu sizin” deyip kutuyu bana itiverdi ve arkasını dönüp gitti. ne bi iyi günler ne benim teşekkür etmemi bekleme… bu tarz insanlardan medeniyet beklemek saçmalık aslında.
kafeye geri döndüm. tostu yapmışlardı. bi yandan zıkkımlandım bi yandan kargoyu açtım yeni telefonum n93’ü inceledim bi yandan da İsa ile muhabbet ettik. konu nerden dolandıysa gene selim’e geldi. pek üstünde duymadım oturup en başından olanları sağa sola anlatacak değildim. “bilmiyorum” dedim ve geçtim.
sonra bi winner blue slims aldım kendime. ve aldığıma pişman oldum. iki fırtta midemi kaldırdı. tövbeler olsun. sigarayı bırakmak isteyen de bunu içsin. hemen soğur.
ordan tansaş’a geçip nahide’me besin takviyesi aldım. ordan bim’e sonra da doğru eve.
o değil de… canım bi tost istedi ki sorma! açım ulan aç!