kendimi oyalıyorum

ben huzur için yaşarım. kafam rahat olmalı. düşünmemeliyim onu, bunu ve şunu. istediğimi yiyebilmeli, istediğimi içebilmeli, istediğim saatte kalkıp istediğim filmi anında izlemeliyim. karışanım olmamalı.

son dokuz aydır böyle yaşıyorum. hatta daha öncesinde de istediğimi yapıyordum ama bu kadar rahat değildim. kpss vardı, işe girmek için uğraşıyordum, cano yeni kaybolmuştu vs vs…

eylül ayında kızımı kaybettim. onu bir ara sokakta, çöp konteynırının önünde, üzerinde sinekler uçuşurken buldum. sinir krizi geçirdim. işgüzar herifin biri üzülmeyeyim diye onun cansız bedenini kaldırıp çöpe attı. ben ise gece çoktan çöpün üstünde gezen kızımın hayaletini görmüştüm bile. gece 1 sularında bir abinin yardımıyla onu çöpten çıkardım. cansız bedenini bi mukavvanın üstüne koyup evin arkasındaki boş alana gömdüm. günlerce başında bekledim. muğla’nın kavruk ağustos sıcağında, denizli yolundaki kocaman engebeli tarlayı, güneş çarptı ayağım burkuldu düştüm pislendim terledim demeden, kendime eziyet edercesine arşınladım. sırf ruhu huzur bulsun diye.

dün sabah 7 civarında uyumadan önce yine kızım için ağladım kendimi ordan oraya vurdum. kahroldum.

kaçtım ordan. muğla’dan. felaketlerle dolu öğünç’ten. evime döndüm. 10 senelik kızlarıma sarıldım. onlara baktıkça boncuğumu hatırladım daha kötü oldum.

işte bugün dünden daha kötüyüm. ikide bir kendimi öldürmek istiyorum, başaramıyorum. anında aklıma başka bişey getirip uzaklaşıyorum o fikirden. önce para hesabı yaptım sonra suratımdaki sivilcelerle uğraştım. sonra yeni aldığım ikinci el telefonun kargosuyla ilgili problem çıktı. yarın almayı düşlerken adamın daha yeni kargoladığını öğrendim iyice delirdim. sabah da elektrikler kesikti zaten. “sigorta ana şalterden atmışsa bahçıvanı yöneticisi eve gelecek” diye korktum. kimseyi istemiyorum ne evimde ne hayatımda.

bi de sitede mal bir köpek var geçen kovaladı beni. korkumdan ölüyordum az daha. kadının biri “yavru o daha” dedi. ne yani o kocaman köpek büyüyecek mi daha? aman allahım!!!

babamlar şu ultrasonik köpek kovucudan almışlar bana. en kısa zamanda gönderirler umarım.

arka komşumuzun köpeği kömür ne kadar uysal oysa ki.

yarın alışveriş yapıcam. hiç sevmiyorum evden çıkıp taaa bim’e gitmeyi. dibimde migros var ama o da çok pahalı…