6 Şubat 2011 Pazar

siktirboktan hareketler bunlar!

çok boktansınız. yüzünüzden sahtekarlık akıyor. Mal gibi bir hayata girdim sayenizde. Ne dertsiz başım varmış ona şükrederdim hep. Ama şimdi nereden nereye geldim. Yazıklar olsun hepinize.

Kafamda taşıdığım yüzbinlerce problem var zaten yenilerini eklemeye ne gerek vardı!? Dışardan bu kadar normal görünüyorum değil mi?

Çok mu normalim ben? Benim neyimi çekemiyorsun? Benim neyim sana fazla geliyor da gol atmak için uğraşıyorsun? Allah aşkına üniversite okumuş olmam, senelerce başka yerlerde yaşamam, şimdi de yalnız başıma olmamın insani sınıf farkıyla ne alakası var? Bak hepimiz aynı bokun kokusuyuz! Aramızdaki fark ne kevaşe ruhlu insan?

Komşunun tavuğunun komşuya kaz görünme meselesi de ne? İşi kadere bırakmayı bir tek ben mi biliyorum? Ben olmayınca zorlamamayı öğrendim sen neden bu kadar fesatsın be! Benim ne kötülüğümü gördün? Ulan ben sizin her bokunuzu temizlemeye kalkmadım mı? Sizin en zor zamanınızda yanınızda olmadım mı? Ne bu yarak deliliği anlamıyorum ben! Kendine sokturacak bi rşey arıyorsan gel bende var!

Bu ne bu? Nasıl bir karaktersizlik? Ya ben her gün bu konuyla ilgili yeni şeyler öğrenmek zorunda mıyım? Yeter yahu yeter! Biri birini denemeye kalkar, öteki diğerinin kuyusunu kazar, biri taa konuyla alakasız insanları kıskanır... Zavallı zümrüt herşeyin ortasında kalır, o kırılmasın bu üzülmesin diye ortayı bulmaya çalışır. Meğerse en büyük kuyu ona kazılmıış haberi yok. Hay allah belanızı versin.

Ben bir adım atarken Allah'tan korktum lan! Gıybet etmekten korktum, arkanızdan iş çevirmekten korktum. Benim beynim sizin o şerefsizce planlarınızı kaldırmaz. Ben huzurlu bir kafa isterim. Beynimde kurtlar dolanmasın isterim. Yatıp kalkıp yarın kimin kiminle arasını açsam diye düşünmem. Sizin iyiliğinizi istedim ulan. Şerefsizler.

Nasıl kandım nasıl arkamı döndüm hepinize bilmiyorum. Benden adam olmaz! Gene güvendim, gene aldandım. İmdat istesem kimden isteyeyim... Bir de bazı insanlar bana soruyor neden kendilerine güvenmediğimi... İşte bu yüzden güvenemiyorum artık kimseye. Kim yalan kim doğru söylüyor kestiremiyorum. Kim beni denemek iiçin hareketlere giriyor anlayamıyorum. Beynim bulandı. Giderek uzaklaşıyorum siz nankör insan ırkından.

Mutfakta gezen bir hamamböceği... Daha iki hafta önce evimi işgal eden pire ordusu.... Üç gün önce bana saldıran mal köpek... Hepsi sizden daha kıymetli! Hepsi sizden daha saygıdeğer!

Beynimi boşaltıyorum. Artık kimse bana yaklaşmasın. Artık kimse beni kandırmaya çalışmasın.

Benim arkadaşlığım size göre sizin sınıfınızı atlatıyor olabilir. Ama ben arkadaşlarımı sınıf sınıf ayıran biri olmadığım gibi insanlara bu gözle bakanların arkadaşlığının da orta yerine sıçarım. Sınıf bilinçli sınıfsızlar sizi!

De siktirin gidin hayatımdan. Hepinizinden nefret ediyorum.

O çürük kokuşmuş zavallı insanlığınızı da alın gidin. Siz insansanız ben insan olmaktan utanıyorum! keşke bir kene olup kırım kongo taşıyorum diye ezilseydim!


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Anlat