Lenta

 Eskiden olsaydi buraya affettiklerimle ilgili ovgu dolu sozler yazardim. Yazmayacagim. 

Bildiginiz uzere benim hikayemin basi gayrimesru sonu karanlik. Son gunlerde populer olan "yeterince oksijen var. Sen nasil astim olabiliyorsun" dan farksiz sekilde takma kafana hayat guzellerle devam etmemi beklediginiz sacmaliklar silsilesinden olusuyor.

Bu nedenle kirk senelik hayatimda her zaman sonuclarini bile bile o an istedigim seyi yaptim. Cunku hayata 5 yil vadeden baktim. Bu olay beni 5 sene sonra sinirlendirmeyecek uzmeyecek dedim hep. Ha bir de "en fazla yine yanilirim" selim'in kulaklari cinlasin. Bana cok kizgin. Neyse.

Kendime yazdigim bir not

Ani yasarken uzun vadeyi de dusun. Yasadiklarini unutma. Zorluklari unutma. Bu sana ders olsun. Sag koluna her baktiginda bedduasini aldigin masumlari dusun. Bir degil iki degil. 

Lenta benim kaderim. Lenta benim kaderimi degistirenim. Lenta her hayatimda rastladigim ve iyi ya da kotu bir hikaye ile noktaladigimiz hep yarim kalan bir sey. Onun ve benim ne oldugumuz kim oldugumuz hic onemli degil.

Belki lenta lentaliktan cikmistir bir hayatta. Facilis olmsutur. Belki tough love tough degildir. Belki de ben deliriyorumdur.

Saka bir yana lenta her ne olursa olsun ugruna savasmaya degecek bir sey olmali.

Ve savasmaya degecek bir sey olmadigini anladigimda devam etmemem gerektigini hatirlamak icin guzel bir iz.

Cunku dovmeyi oyle guzel yapiyorlar ki acisini hissetmiyorsun bile. Harikalar.

Ama lenta... onun acisi....

Tarif bile edilemez.

Selametle