buz çözülürse

Ben donuk bir insanım. donmus ve hiçbirşey hissetmeyen. Gülmeyen aglamayan tepki bile vermeyen. Sinirlenmeyi bırak, birşey garip bir hal aldığında ne desem acaba diye düşünüp cevap bile vermeyen. Umursamayan. Uyuyan ve uyanmayan. Uyanmak istemeyen.. yorgun Ve umutsuz yaşayan. Seven... çok seven. Herkesi aynı anda sevecek kadar geniş bir yürek taşıyan. Affeden sorgulamayan korkmayan.

O kadar çok sevdim ki son zamanlarda bir kaç kişiyi, hepsi teker teker gittiğimde bir başıma kalmaktan üzüntü duydum. Oysa yalnızdım hani ve bundan huzur duyuyordum? kötü bir insan olmak istedim. Evet çok büyük kötülükler yaptım insanların hayatıyla kaderiyle oynadım. Pişman misin derseniz hayır. Diyorum ya bana hiçbirşey olmaz. Onun için pişman değilim. Ancak geçmişi kurcalamasam da benliğimle ilgili sıkıntılarım çok.

Nasıl bir insan olduğumla yüzleştim mesela. Son yıllarda davranış biçimimim neden bu kadar değişti? Neden birini bile sevmek zorken beş ayrı insanı aynı anda sevmeye çalıştım? İçimde olmayan sevgi saygı güven mutluluk isteği gibi kavramlar esasında var mı? Sarışın olduktan sonra değiştim mi ben? Özgür kıza ne oldu? Kendini seven kıza ne oldu? Esasında kendim de dahil kimseyi sevmiyor muyum? Düşmanlarım neden bu kadar fazla? Neden onlara çok kötü şeyler yaptım? Neden sevmediğim bir insana aşık rolü yaptım da o benden ayrıldığında ağlamaktan katıldım?

Esasında rahatım için yaşadığım ve kimseyi sevmediğim doğru. En romantik anda "aklımı seveyim bu çocuk olmasaydı buraya bu güzel havada nasıl gelirdim" diye düşündüğüm de doğru...

Benden ayrıldığında ağlama sebebimi ise buraya yazamam sadece uydu biliyor. Ortada intikam alınacak bir durum da yoktu zaten t beni gözümün içine baka baka aldatıyordu. Hiç whatsapp açmayan adam bir anda çevrimdışı olamayan bir tipe dönüştü. Öte yandan bana ne derse desin evet tamam haklısın dediğim bir ilişki yaşadım tabi ilişkiyse. Hatta bir gün bokunu çıkardığında ellerini tutup önünde diz çöktüm. Yüzümde öyle pis bir ifade vardı ki anlamamış olması imkansızdı.

Yüzüne karşı evet canım haklısın derken, içimden "uyuyan yılan uyandı t sana öyle bir kazık atacağım ki aklın duracak" diyordum. Planım da hazırdı. Üstelik ben daha hiçbirşeyin farkında değilken bu planı yapmıştım.

ava giden avlandı ve karma bana bir kez daha cevap verdi. "Sen kötü bir insan değilsin olamazsın."

Oyuna getirdiğim kadar oyuna geldim ben. Kim doğru kim yalan kestiremiyorum bazen. Tek bildiğim asla ve asla kendimi kullandırtmayacak olmam. dost gibi yaklaşıp ilişki bozmaya çalışanlar mesela... Neyse bu başka birşeyin konusu.

Bende sadakat olduğuna hiç inanmadım. ancak çok sevdiğimi de kolay kolay aldatmadım. Ve zavallı t evde oturup benden telefon beklerken ben adamın biriyle bi catı Katında basbasaydım. Aylar geçti o da bana aynısını yaptı. Ama fark şu ki ben t ye tüm olanları açıklamış üstelik onun yüzüne baka baka da bir nane yememiştim. Ayrıca ben nane de yememiştım ki...

duragan hayatım bu aptalca şeyleri düşünerek renklendi. Ben bunları düşünürken t nın karı kızla fotoğraf paylaşması da bana acı bir ders oldu. Çünkü az daha pişman olacaktım onu kendimin kaybettiğini düşünecektim. Sağolsun vakit kaybetmeden hayata devam eden bir eski sevgilim var ve onun o uc kadınla yüzünde güller açarken çektirdiği fotoğrafı bana hayatta hiçbir insana acımamam gerektiğini hatırlatıyor yeniden!

Ben bir boşluğa düştüm ve oraya birini koymak istedim. Tek sorun buydu. Yazık ki bir orospu çocuğu seçmişim hem de kendimden vazgeçmemi sağlayacak yalancı bir orospu çocuğu. Yine de sağolsun ben neredeyse uc yıldır aglamamıstım. İnsan olduğumu ve duygularım olduğunu hatırladım.