bombasırtı olayı

ben bazı şeyleri hissederim. mesela şu an kimin uyuduğunu, kimin ağladığını, kimin mutluluktan havalara uçtuğunu, kimin ince bir hüzün taşıdığını, kimin can acısından öldüğünü, kimin neyi kimin gözüne sokmaya çalıştığını... hepsini size söyleyebilirim. bunu düşüncemle değil, davranışlarımla hissederim.

misal birisi benim arkamdan mı atıp tutuyor. o kişi ile ilgili bir pişmanlığımı canlandırırım kendi kendime. ben o olayı canlandırırken birden farkederim bunu neden yaptığımı. kasıtlı değildir, kendimi kasmam. o öyle gelişiverir. hani durugörü diye birşey vardır. hatta günnur ablamız bunu çizerek yapar. benimki de o hesap sanırım. enteresan işte.

dün gereksiz bir insandan gereksiz bir mesaj aldım. gene götü sıkışmış benden yardım istiyordu. küçük birşeydi söyleyiverdim. sonradan yavşakça konuşmalarına ve başkalarını kullanarak bana ulaşma çabalarına şahit oldum. yemedim elbet. ama siklemedim de. ama düşündüm o yardımı neden istediğini. çünkü öyle bir yerden öyle bir soru soruyordu ki geçtiğimiz evreler söz konusu olduğunda o soruyu sorması için benim bildiğim sebebin yeniden hortladığı aşikardı. az buçuk kestirdim ama yakıştıramadım ne yalan söyleyeyim. yapmaz dedim. tamam şerefsiz tamam mal ama yapmaz. o kadar yaşanmışlığın hatırı var. ondan bundan koca koca kazıklar yediğini iddia ederken ben vardım onun yanında. bak gene varım. ben herşeyi biliyorum ama söylemiyorum. yapmaz.

bu sabah çok affedersiniz sıçarken kendimi bir anda iki arkadaşımın arasında buldum. orda bir süre kaldıktan sonra bir kanepenin üzerinde sonra da loş bir caddede gördüm kendimi. simsiyah makyajım akmış. ağlamışım. sonra koşuyorum amacıma herkes korkuyor bi anda geri çekiliyor. sonra yağmurlu bir günde gecenin üçünde tek başıma yürüyorum boş sokakta... biraz da korkuyla. bunların nedeni tek bir kişiydi.

nasıl yani dedim. şu an o YİNE benim kuyumu mu kazıyor?

akşamına sevdiğim bi arkadaşımdan konuyla çok alakasız bir telefon geldi. ancak konu döndü dolandı o kişiyle alakalı şu düğüm olmuş mevzuya geldi. ve şüphelendiğim ama yapmaz dediğim olay karşımdaydı. gerçekleşmişti. o bunu DA yapmıştı...

Komik mi? evet komik. çok komik. meğerse bana ve bir abimize güzel bir oyun oynanmış. çok zekiymiş o insancık. vah vah.

kararlar değişebilir, düşünceler de değişebilir. ancak konuyla alakalı insanlara bunlar bildirilir. ne olursa olsun. nezaketen yapılır bu. hani biz bir aileydik? hani sürekli beraberdik? tamam ilk günlerdeki gibi değiliz, olaylar bizi dağıttı belki de... ama ne olursa olsun odun yerine koymak yakışır mıydı kendini bu kadar yüce tanıtmak için havada takla atıp alçaklarda süründüğünü belli etmemeye çalışan biri için? cümleme baktım da yakışır galiba. kızmak yersiz yani.

şöyle de bir durum var ki sağda solda ismimi kullanıp "beraber yaptık, beraber güldük, beraber dalga geçtik" dediğin konularla hiçbir alakam olmamasına rağmen kötü olmayı göze alıp ağzımdan birşey kaçırmadım. kimse sabrımı zorlamasın. iki cümle yeter... sadece iki cümle!

sadece emeğim söz konusu benim. o benim de emeğim. bunlar yırtıp atılacak, üstü karalanacak şeyler değil!

hele hele defalarca "mesaj atmadın değil mi" diye teyit edilecek şeyler hiç değil!

allah kimseye benim çirkef yüzümü göstermesin. ben bu uğurda ne babamı tanıdım ne de anamı!

patron yok, allah versin!